Op 3500 voet (zo'n kilometer) ging de deur dus open. Ik was de eerste die eruit moest, dus ik ging op het opstapje boven het wiel staan.
Ik keek jumpmaster John aan en kreeg de goedkeuring om te springen.

Na een seconde wist ik dat ik een foute afsprong had gemaakt, Maar dan is het al te laat.
Ik probeerde nog naar achteren te kijken, maar het vliegtuig was al weg.

Nadat de parachute openging controleerde ik of alles goed zat. De lijnen zaten in een twist, dus gedraaid. Je moet er die eerst uithalen, anders kan je niet sturen.
Het was een fluitje van een cent de twist eruit te krijgen, ook al gaat er van alles door je heen.

Na de standaardcontrole van alles wat je bij hebt, besloot ik wat rond te gaan dobberen in de lucht.
Het is erg rustig daarboven.

De landingwas zacht. De grond komt wel sneller op je af dan ik dacht...
Terug op het clubhuis moest ik m'n setje (parachute) weer opvouwen en zelf opnieuw gebruiken.
Hij deed het gelukkig.

Dank aan Bas Tooten voor de mooie foto's!